Ne olur sevgilim gelse, bir an için olsun beni okşasa da, bu yaslı ağaç o bahar yüzünden yeşerse, gülse.
Sevgilinin güzel hayali yanıma gelse; "Nasılsın?" diye hatırımı sorsa da bu zayıf bedenim yeniden can bulsa, yeniden hayata kavuşsa ne olur?
Ben onun büyüleyici bakışının oku ile yaralanmış bir avıyım. Ne olur, bana acıyarak yahut sevgi duyarak gelse de; "Ey benim yaralı avım!" diye seslense.
Onun aşkının kararsızlığından ötürü, su üstüne düşmüş boş bir kase gibi çırpınıp duruyorum. Ne olur? Bir testi gibi ben de sevgilinin dudaklarına kavuşsam....
(Divan-ı Kebir den bir parça...)
Aşkı daha güzel ne anlatabilir... ?
Hamnet
İnsanı derinden sarsan, insan olduğunu hissettiren müthiş bir an yaşadım bu hafta sonu... Kadıköy sinemasında film budur, sinema budur anın...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.