Poliushko Polie



Dağın eteğindeki evden dışarı bakarken düşündüm;acaba anavatan da böyle midir
Dağları karla kaplı...Biz oraya aidiz dedim kendi kendime.Oraya benzeyen yerlere yerleşmişiz sadece.
Derken dedesinin odasından Yiğit koşarak yanıma geldi.Oysa ben uzun uzun düşünmeleri özlemişim.Kendi kendime camdan bakmaları dağları izlemeyi...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.

Hamnet

İnsanı derinden sarsan, insan olduğunu hissettiren müthiş bir an yaşadım  bu hafta sonu... Kadıköy sinemasında film budur, sinema budur anın...