Kafamda Bir Tufalık ile vedalaştım.Bitirmedim evet vedalaştım..Bitirmek ne demek ki ? Bir kitabı bitirmek için okuyormuş gibi.O yüzden vedalaşmak daha güzel geliyor...
Spoiler :
Kitap süresince kimi zaman Bozacı Mevlüt ün ruhuna bürünürken , kitabın sonlarına doğru heyecanlı, dediğim dedik Samiha ya benzettim kendimi..En son Mevlüt ün bu dünyada en çok Rayiha yı sevdim diye dünyaya haykırdığı an keşke Rayiha gibi olabilseydim dedim.Yanındaki yaşam sevinci veren, talepkar değil de daha verici olabilen...
--------------------
Bir kaç gün önce başlayan kar devam ediyor.Haftasonu havanın ısınması bekleniyor.
Mart ta PMP eğitimine başlıyorum.Yurt Dışı Eğitim talebim henüz sonuçlanmadı.Yiğit i gündüzleri çok özlüyorum.Akıcı konuşmaya başladı.Üzerine titiryoruz...
Sıradaki kitabım Koku.Sonra Masumiyet Müzesini okumak istiyorum.
Böyle işte işler güçler...
Hamnet
İnsanı derinden sarsan, insan olduğunu hissettiren müthiş bir an yaşadım bu hafta sonu... Kadıköy sinemasında film budur, sinema budur anın...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.