Hamnet

İnsanı derinden sarsan, insan olduğunu hissettiren müthiş bir an yaşadım  bu hafta sonu... Kadıköy sinemasında film budur, sinema budur anını yaşadım...

Jessie Buckley...Film boyunca nereden hatırladığımı sadece bir an düşündüm. Çünkü filmin etkisinden çıkmak öyle kolay değildi.Küçük Muzır Mektuplarda Olive Colman ile birlikte izlediğim bu harika oyuncu yine bu filmde hem göze hem ruha hitap ediyordu. Yönetmen Chloe Zhao ...

Shakespear i sadece eserleriyle düşünürken o müthiş eseri Hamlet 'in bir evlat kaybı sonrası ortaya çıktığı gerçeği ile karşılaşmak...Filmi, insanıi duyguları anlatmak için sözcüklere gerek olmadığını görmek....Tüm salonun katıla katıla ağlaması...Sessizlik anından içini çekmemek için kendini tutmak...hiç bir filmde hiç bir sinemada yaşamadığıım bir deneyimi yaşadım bu hafta sonu...

İyiki gittim..İyiki 

Kendi karanlığına yabancı olmamak

Bazen gözlerinde tanıdık bir şeyler bulduğum insanlar olur...Gözünün içinde ortasında birşeyler bulurum tanıdık...İşte onun ne olduğunu farkettim az önce...Kendi karanlığına yabancı olmayan insanlar 

Cümleyi okuduktan sonra çevremdeki tüm tanıdıklarımı gözümün önünden geçirdim...Kimlerdi bunlar ?

Kimler kendi karanlığının farkında...Kimler yargılamadan dinleyebiliyor...Başta Şamil'cim...

Annem hariç ailemdeki herkes böyle doğmuş olabilir. 

Arkadaşlarımın bir kısmı...

Bulaşık

Bulaşık yıkamak çoğunlukla bir terapi alanı. En azından benim için öyle. Bulaşık yıkarken akan su ile birlikte  düşünceler daha şeffaflaşır, bazen veremediğiniz cevapları o anda verdiğinizi hissedersiniz. Bazen de hayatınızdaki insanların size aslında ne söylemek istediğini anlarsınız...

Tam da bu sabah  zihnim  işlerin yoğunluğu,  evden çıkmayan kiracı gibi konularla meşgulken, salonda uzanan eşime seslendim. "Bulaşık bitmek üzere hadi kahveleri birlitke hazırlayalım !"

Sonra neden yaptığımı sorguladım. Bulaşık esnasında çözemediğim konular için bir yardım seslenmesiydi muhtemelen. Tabi karşı taraf bu davranışı uzandığı için rahatsız olan eş olarak da algılayabiliyor. ama asıl konu bulaşıkta çözülemeyen bazı konuların zihninden biraz uzaklaştırılması.

Hey ! Eşiniz mutfaktan yardım istediğinde her zaman fiziksel yardım istemiyor. Bazen sadece burdayım demenizi bekliyor olabilir

P.S : Kahvaltıyı kendi hazırladığı için uzanmak doğal hakkıydı :) 

No Judgement !

İnsan sanırım en çok da yargılanmayacağını bildiği insanlarla birlikte olmaktan keyif alıyor. Benim de böyle arkadaşlarım var. İsmi bende kalsın :) Başkasına anlatmaktan çekinebileceğim bir şey bir anda onun yanında normalmiş gibi çıkabiliyor ağzımdan.O anlar çok keyifli ve yaşamanın ne kadar da keyifli olduğunu hatırlatıyor.

Tam aksine neden böyle davrandın neden onunla hala görüşüyorsun cular da var etrafımda. Sanki kendilerinde bu yargulama hakkı verilmişçesine baya baya sorguluyorlar. 

Bu davranışımı yargılamam izin verdiğimi hatırlamıyorum ?

Belki çok yalnız hissettim ve bana borcunu garip bir şekilde ödemeyi teklif eden kızla dışarı çıkmayı kabul ettim .Ya da o gün canım fena halde sıkkındı. 

Ahhh boundaries ! Yazının başlığı aslında tam da böyle olmalıydı. Sınırlar ! Herkes sınırı bilse ne kadar da güzel olacak değil mi ? Ya da merak ettiği bir şeyi sormak istiyorsa ;

Sormamda sakınca yoksa neden böyle yaptın ? dese mesela ?

Ama diyemez çünkü bunu sormasında amaç zaten kendi egosunu okşamak , merak değil. Sen öyle aptalsın ki sana geçmişte kötü davranan biri ile görüştün demek. Öyle kala kalıyorsun böyle seni yargılayan insanlara. Pardon ama sana benim kararlarımı yargılama hakkı verdiğimi hatırlamıyorum ?

Sınırını bil ver geri çekil !

Bendensin

 Eğer senin de ;

*Destiny's Child "Emotion" parçasında  2 dakika 52. saniyesinde benim gibi gözlerin doluyorsa ,

* Instagramda duygusal sahnelerde gözlerin dolduğu belli olmasın diye salondan bir anda lavaboya koşuyorsan

*Ters Yüz 2 yi çocuğunla birlikte çeneni buruşturup gözleri yaşlı izlediysen,

*Sokaktaki kedilerle konuşuyorsan ve  hal hatır soruyorsan,

Bendensin... Evet devreler hafif yanmış ama sıkıntı yok...

Je aime le chocolate!

Tahmin ettiğin üzere Fransızca öğreniyorum.Duolingo sağolsun.Yiğit in dil öğrenmeye merakı beni de tetikliyor. 6 ay ara verdikten sonra tekrar geri Fransızca öğrenmeye döndüm.

Elimde “ Bakışınızı değiştirecek 10 deney” Selçuk ŞİRİN kitabı va bu aralar. Kafamda ise bir sürü düşünce…başka bir ülkeye göçme düşüncesi… burada geleceği şekillendirme atılımları ile ne yapacağını kestirememe halleri.. Düzce yolundayız anneler günü yarın. Annemi özledim. Başbaşa kahve içmeyi özledim. Çaya bisküvi banmayı özledim

Kars ve Turistik Doğu Ekspresi

 Çok istedim 2 yıl önce niyetlendiğiniz hafta deprem oldu ve iptal ettik. Bu sene Allah ım sen nasip et dedim. Yola çıkmadan bir gün önce Bolu Kartalkaya da sömestr tatilinde onca çocuğun olduğu otelde yangın çıktı. Çok acı çok ama çok acı….iptal edemedim. Çünkü bu ülkede her an herşey yaşanıyor nerde olsam bu acıyı hissedeceğiz diyip çıktık yola…

22 ocakta Söğütlüçeşmeden Ankara’ya 6:00 treniyle hareket ettik. Ankara da Turistik Doğu Ekspresi ne bindik. Gardan biraz alışveriş yaptık ve 2 kompartımana yerleştik. Birinde Şamil birinde ise yiğit ve ben kaldık. Minik lavabosu ufak bir masası ve buzdolabıyla birlikte altı açılınca yatak olan ve üstünde de bir yatak olan kompartıman beklediğimden çok daha küçüktü:)

Yolculuk 13:30 gibi başladı ve hiç durmadan sabaha kadar devam ettik. Gece üstte yatmak zorunda kaldım ve tam bir roller coaster gecesiydi benim için .

Sabah 7:30 gibi güneşin doğuşunu Sivas manzarası eşliğinde izledim. Yolculuk boyunca bize Fırat a bağlanan nehirler eşlik etti ve manzaralar harikaydı. 

Sivas sonrası öğlene doğru ilk ineceğimiz durak olan Erzincan a vardık ve burada bir şelale gezisi ile birlikte öğle yemeği yedik. Sonrasında Erzurum a varmak üzere trenimize geri döndük. Erzurum da çifte minareli medrese başta olmak üzere bir çok yeri gezip cağ kebabımızı yedik. Tekrar tene dönüp istikamet Kars a varmak üzere gece yolculuğumuza devam ettik .kars a vardığımızda saat gece 1 di ve biz 42 saatlik tren yolculuğunu tamamlamış olduk :)

Kars ta Katerina sarayı otelinde kaldık .tabi bu otel bildiğimi katerina sarayı değildi. Katerina sarayı Sarıkamış tabure alan Rus mimarisi ile inşa edilmiş bir saray iken bizim kaldığımız otel bu saraydan esinlenerek aynı mimaride yapılmış zamanında karargah olarak kullanılmış bir binaydı .otelden oldukça memnun kaldık. Yanında akan dere ile sabah kahvesi hatıramı unutmayacağım

Dönüşümüz uçak ile oldu ve Kars turistik doğu ekspresi güzel hatıralar ile kalbimde yerini aldı..