Akşam üzeri ovaya çöken pusa rağmen seviyorum Düzcede olmayı.Kısacık haftasonunda bir gün Şerife annede bir gün annemde olmayı...Koştur koştur aman herkes torunu sevebilsin kırgınlık çıkmasın hallerimizi seviyorum.Sizi değil torunu özledik biz derkenki keyiflerini , torunlarıyla geçirdiği vakitleri gözlemlemeyi seviyorum.Abimlerimle olmayı en çok da geyik yapmayı seviyorum.Arada çerkezce konuşmalara az da olsa katılmayı durduk yerde "bo fena" dediğimde kayınvalidemin yüzündeki gülümsemeyi seviyorum.
Yiğit Janbek sayende yolumuz gözleniyor.Hadi yine iyiyiz :)
Yeni okumaya başladığım kitabım Orhan Pamuk :"Kara Kitap".Severek okuyorum.
Yine nezleyim.Burunum şiş, gözlerim buğulu...
Haftasonu Binef At Çiftliğinde kahvaltı yaptık.Biraz da orada üşüttüm sanırım
Dün izlediğim belgeselin etkisi hala üzerimde.İlizyon ve manipülasyon üzerine.Acaba gerçekten kendi özgür kararlarımızı mı veriyoruz ? Bu konuya eğilmem lazım :)
Hamnet
İnsanı derinden sarsan, insan olduğunu hissettiren müthiş bir an yaşadım bu hafta sonu... Kadıköy sinemasında film budur, sinema budur anın...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.