Uzun bir ziyafet çekmişim de üstüne yiyecek takatim kalmamış gibi...Hiç acıkmıyorum.
Ayakta durmak ya da içtiğim kahveden ve çaydan tad almak için yediğim zeytin, peynir dışında içim hiç bir şey almıyor..Peynir den sonra çaydan aldığım o ilk yuduma bir tek ben mi bayılıyorum?
Korktuğum şeyin bir an önce başına gelmesini istemek...Tıpkı saklandığım yerde beni aramalarının stresine dayanamayıp ,ortaya çıkıp ne olacaksa olsun demek gibi bir şey bu yaptığım.Hatırlıyorsun değil mi o anı :) Bilerek seçtim Esra.
Hamnet
İnsanı derinden sarsan, insan olduğunu hissettiren müthiş bir an yaşadım bu hafta sonu... Kadıköy sinemasında film budur, sinema budur anın...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.