Düzcedeyim...Zaman koşturmadan yavaş yavaş akıyor burda.Sabahı öğleyi akşamı hissederek farkına vararak yaşıyorsun.Dağ manzaralı balkonda sabah kitap okuyup, yaşlılığın verdiği hassasiyetteki ananemi hayata kazandırma çalışmalarımla devam ediyorum güne...
Aşk biterse napıcağımı kara kara düşünüyorum.Bundan önce de elimde "Beni Ararken" adlı bir kitap vardı.Sıkı sıkı bağlanmıştım hikayeye.Hani müptelası olduğun dizi biter ya öyle burulmuştu içim kitabı bitirince...Şimdi de öyle olacak.Tekrar tekrar okusam da olmaz.En iyisi bitince kitabı özümsemek galiba.Biraz ara verip yine güzel bir hikaye ile karşılaşmak ümidiyle.
Hamnet
İnsanı derinden sarsan, insan olduğunu hissettiren müthiş bir an yaşadım bu hafta sonu... Kadıköy sinemasında film budur, sinema budur anın...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.